Nadziąślak u psa: Objawy, przyczyny i leczenie
Zdrowie jamy ustnej psa wymaga szczególnej uwagi właścicieli. Jednym z częstych problemów, które mogą dotknąć naszego czworonożnego przyjaciela, jest nadziąślak. Poznaj objawy tej przypadłości oraz dowiedz się, jak skutecznie jej zapobiegać.
Czym jest nadziąślak u psa?
Nadziąślak (epulis) to łagodny nowotwór rozwijający się w obrębie dziąseł i błony śluzowej jamy ustnej. Ta charakterystyczna narośl stanowi jedną z najczęściej diagnozowanych zmian w jamie ustnej psów. Mimo że nadziąślaki zazwyczaj nie wywołują bólu, mogą powodować dyskomfort podczas jedzenia czy picia.
- nadziąślaki włóknikowate – twarda konsystencja i różowe zabarwienie
- nadziąślaki kostniejące
- nadziąślaki kolczystokomórkowe
- nadziąślaki wielokomórkowe
Zmiany te mogą przybierać różne rozmiary – od niewielkich grudek po duże narośla powodujące asymetrię pyszczka. Ze względu na lokalizację wewnątrz jamy ustnej, początkowo mogą być trudne do zauważenia.
Objawy nadziąślaka u psa
- krwawienie z jamy ustnej podczas jedzenia lub bez wyraźnej przyczyny
- trudności podczas spożywania pokarmu
- wolniejsze tempo jedzenia
- upuszczanie karmy
- nieprzyjemny zapach z pyska
- nadmierne ślinienie
- obrzęk lub zaczerwienienie dziąseł
- asymetria pyszczka
- unikanie dotyku w okolicy pyska
Jak rozpoznać nadziąślaka u psa?
Wczesne wykrycie nadziąślaka opiera się na uważnej obserwacji zachowania zwierzęcia oraz regularnej kontroli stanu jego jamy ustnej. Charakterystyczne narośla najczęściej pojawiają się w przedniej części jamy ustnej, szczególnie w okolicy siekaczy lub kłów.
Przyczyny nadziąślaka u psa
Rozwój nadziąślaków może być spowodowany wieloma czynnikami:
- przewlekłe stany zapalne dziąseł
- urazy mechaniczne w obrębie jamy ustnej
- predyspozycje genetyczne (szczególnie u bokserów, dobermanów, owczarków niemieckich, sznaucerów i pudli)
- infekcje bakteryjne i wirusowe
- nieprawidłowy zgryz
Czynniki ryzyka rozwoju nadziąślaka
- zaniedbana higiena jamy ustnej
- nieprawidłowa dieta bogata w cukry i węglowodany
- wahania hormonalne u psów niesterylizowanych
- zaawansowany wiek zwierzęcia
- chroniczne infekcje w jamie ustnej
- nawyk żucia niewłaściwych przedmiotów
Diagnostyka nadziąślaka u psa
Podstawą prawidłowej diagnostyki jest szczegółowe badanie kliniczne przeprowadzone przez lekarza weterynarii. Najważniejszym elementem procesu diagnostycznego jest badanie histopatologiczne, polegające na mikroskopowej analizie tkanki pobranej z guza. Interpretacja wyników powinna być dokonywana przez doświadczonego patologa weterynaryjnego, aby uniknąć fałszywych wniosków.
Metody diagnostyczne stosowane przez weterynarzy
Właściwa diagnoza nadziąślaka u psa wymaga przeprowadzenia szeregu specjalistycznych badań. Podczas szczegółowego badania klinicznego weterynarz ocenia wygląd, konsystencję i umiejscowienie zmiany. W niektórych przypadkach badanie przeprowadza się w znieczuleniu, co umożliwia dokładniejszą ocenę zasięgu zmiany i pobranie materiału do dalszej diagnostyki.
- biopsja aspiracyjna cienkoigłowa (BAC) – mniej inwazyjna metoda pobierania próbki tkanki
- biopsja wycinkowa lub ekscyzyjna – pobranie fragmentu lub całego guza do badania mikroskopowego
- badania obrazowe (RTG szczęki, tomografia komputerowa) – ocena naciekania głębszych tkanek
- badania krwi – ocena ogólnego stanu zdrowia i wykluczenie innych chorób
Leczenie nadziąślaka u psa
Podstawową metodą leczenia nadziąślaka jest zabieg chirurgiczny, polegający na całkowitym usunięciu narośli. Procedura ta pozwala nie tylko zlikwidować problem, ale również umożliwia przeprowadzenie badania histopatologicznego, które potwierdza charakter zmiany.
Przebieg zabiegu zależy od wielkości i lokalizacji nadziąślaka. Małe zmiany usuwa się poprzez proste wycięcie, natomiast rozległe przypadki wymagają bardziej złożonej operacji. Po zabiegu stosuje się leki przeciwzapalne i przeciwbólowe, wspierające proces gojenia. Istotne jest ścisłe przestrzeganie zaleceń weterynarza w okresie pooperacyjnym.
Opcje terapeutyczne i ich skuteczność
- chirurgiczne usunięcie – metoda pierwszego wyboru, najwyższa skuteczność
- laseroterapia – precyzyjna metoda dla mniejszych zmian, minimalne krwawienie
- krioterapia – alternatywa dla pacjentów niekwalifikujących się do operacji
- terapia wspomagająca – specjalistyczna dieta i suplementy wspierające zdrowie dziąseł
Skuteczność leczenia zależy od szybkości podjęcia interwencji. Wczesne wykrycie i leczenie znacząco zwiększa szanse na całkowite wyleczenie i zmniejsza ryzyko nawrotów. Po zabiegu niezbędne są regularne kontrole weterynaryjne oraz właściwa pielęgnacja jamy ustnej psa.
Profilaktyka nadziąślaka u psa
Systematyczna profilaktyka stanowi podstawę w zapobieganiu nadziąślakom. Codzienna higiena jamy ustnej, z wykorzystaniem specjalnych past dla psów, znacząco redukuje ryzyko wystąpienia zmian. Regularne wizyty kontrolne u weterynarza umożliwiają profesjonalne czyszczenie zębów i wczesne wykrycie potencjalnych problemów.
Jak zapobiegać nadziąślakowi u psa?
- szczotkowanie zębów minimum 3-4 razy w tygodniu specjalną pastą dla psów
- stosowanie odpowiedniej diety, ubogiej w cukry i skrobię
- używanie gryzaków dentystycznych i zabawek czyszczących zęby
- coroczne przeglądy weterynaryjne i profesjonalne czyszczenie zębów
- regularna kontrola stanu dziąseł podczas codziennej pielęgnacji
- szybka reakcja na niepokojące objawy (ślinienie, niechęć do jedzenia)
